بدان ده سوار نبرده « 1 » به جنگ * كه كوشيد « 2 » با او به سان پلنگ بدان « 3 » نامور شير آهن‌جگر * به گرز و كمان و [ به ] تيغ و تبر چو بشنيد لشكر ز افراسياب * همان ده سپهبد به كردار آب ستوران به ميدان دوان « 4 » تاختند * به گرز گران گردن افراختند نگه كرد برزو بدان ده سوار * چو شيران آشفته در كارزار بپوشيد خفتان و خودى به سر « 5 » * نهاد و ميان را ببستش « 6 » كمر به باره برافكند برگستوان * يكى باره مانند كوهى دوان « 7 » به « 8 » باره برآمد چو غرنده شير « 9 » * ز آهن كمان و ز الماس تير « 10 » كمان سپهبد گرفتش به چنگ * همى تاخت هرسو به سان پلنگ « 11 » تو گفتى سپهرىست « 12 » با زور و تاب * كه دارد برآوردگه برشتاب « 13 » درختىست گفتى ز آهن به بار * گشاده دو بازو « 14 » چو شاخ چنار ز سام نريمانش نشناخت كس * تو گفتى كه سام سوار است و بس « 15 » ز بالا و ران و ز يال و ركيب * دل جنگ‌جويان شده پرنهيب سرافراز افراسياب و سپاه * ستاده بر آن دشت و « 16 » دل كينه‌خواه

--> ( 1 ) . ن : آزموده . ( 2 ) . ن : بكوشند . ( 3 ) . ن : بر آن . ( 4 ) . ن : سواران به ميدان درون . ( 5 ) . ن : بزد دست و پوشيد درع به زر . ( 6 ) . ن : ميان را ببستش به زرّين ، پس از اين بيت افزوده است : يكى خود زرّين به سر برنهاد * سر تركش تير را برگشاد ( 7 ) . م : روان ؛ ن : كوه گران . ( 8 ) . ك : چو . ( 9 ) . ن : ميغ . ( 10 ) . ن : ز كيمخت موزه ز الماس تيغ ؛ در « ن » دو مصرع جابه‌جا شده است و پس از اين بيت ، بيت 365 را آورده و به جايگاه آن بار ديگر تكرار كرده است . ( 11 ) . ن : بيت را ندارد . ( 12 ) . ك : سپهرست ؛ ن : كه شيرىست ؛ متن : م . ( 13 ) . ن ، م : و يا در بهاران يكى رود آب . ( 14 ) . ن : دو بازوش هريك . ( 15 ) . در « ن » جاى دو مصرع عوض شده است . ( 16 ) . ن : « و » .